Warto żyć... warto kochać... kochać Jezusa w Eucharystii...

Chociaż minęła już Oktawa Wielkanocy, to w tych dniach powszechnej izolacji doceniamy, jak wielką łaską i darem był dla nas czas rekolekcji wielkopostnych, które Ks. Tadeusz poprowadził dla rejonu żorskiego Grupy 33 w dniach od 6 do 8 marca w Ustroniu Nierodzimiu.

Spędziliśmy piękne dni na byciu razem, lepszym poznawaniu się nawzajem, a przede wszystkim na wspólnej modlitwie, wspólnej Eucharystii i nabożeństwach, wspólnym słuchaniu Słowa Bożego i dzielenia się tym Słowem podczas spotkań w kręgach.

2020_wielkopostne

Pierwsza z wygłoszonych konferencji dotyczyła tematu Eucharystii. Ks.Tadeusz nawiązując w swoich rozważaniach do Ostatniej Wieczerzy zwrócił nam uwagę na fakt, iż Pismo Święte zawiera aż pięć opisów Wieczerzy Pańskiej: poza czterema opisami zawartymi w każdej z Ewangelii, piąty znajduje się w jedenastym rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian ( 1 Kor 11, 20-34). Rozważaliśmy fragmenty szóstego rozdziału Ewangelii św. Jana :J 6, 55 („Ciało moje jest prawdziwym pokarmem a Krew moja jest prawdziwym napojem”) oraz J 6, 60-69. Z tego ostatniego urywku mocno wybrzmiało pytanie : „Czy i Wy chcecie odejść ?” (J 6, 67). Odpowiedź i recepta na nasze zniechęcenia w życiu duchowym zawarta jest w odpowiedzi Apostoła Piotra na pytanie Mistrza, a także w pouczeniu Jezusa: „Duch daje życie, ciało na nic się nie przyda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem.” (J 6, 63). Ksiądz rekolekcjonista nawiązał do nauki abpa Fultona Shenna i głoszonych przez niego słów: „Warto żyć !”. Przesłanie niby proste i oczywiste, ale jednak zaskakujące. Diabeł bowiem nie żyje, nie ma w nim życia, diabeł jedynie istnieje. Miernikiem naszego życia jest miłość: żyjemy, jeśli kochamy. Zadawaliśmy sobie pytanie : czy Twoje serce kocha? Bóg bowiem poznaje nas po miłości.

2020_wielkopostne

W drugiej nauce konferencyjnej otrzymaliśmy program trzech punktów pracy nad sobą: -amputacja – radykalne odcięcie się od grzechu, -umartwienie – rezygnacja z dobrych rzeczy, o post od nich, -ograniczenie – rezygnacja z naszych niedobrych skłonności, przyzwyczajeń. Rozważaniom został poddany fragment ósmego rozdziału Ewangelii św. Jana: „A Ten, który mnie posłał, jest ze mną: nie pozostawił mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba” (J 8, 29). Ważne, byśmy chcieli ofiarować Bogu nasze umartwienia i ograniczenia, bo w ten sposób unikamy grzechu, który jest zaproszeniem diabła i zwróceniem się ku stworzeniu. Gdy podejmujemy wysiłki na drodze naszego nawrócenia, możemy być pewni, że Bóg nie pozostawi nas samych.

2020_wielkopostne

Kolejna konferencja traktowała wiele o naturze lęku. Nasz Ksiądz Opiekun interpretował słowa Pisma Świętego:
- „Ten zaś,kto się lęka, jeszcze nie wydoskonalił się w miłości” (1 J, 4, 18),
- opis Przemienienia Jezusa na Górze Tabor, zwłaszcza zaś nakaz Pana: „Wstańcie, nie lękajcie się!”(Mt, 17,7).
- fragment trzeciego rozdziału Listu św. Pawła do Galatów (Ga 3, 10-14)


Zastanawialiśmy się nad lękami świata współczesnego, a przede wszystkim nad naszymi lękami w relacjach z drugim człowiekiem. Jakie są lęki świata, a jakie nasze lęki? Dlaczego boimy się podejść do drugiego człowieka? Pytania postawione podczas konferencji omawialiśmy podczas spotkań w grupach.


W ostatniej z głoszonych konferencji ks. Tadeusz powrócił do zagadnień związanych z Eucharystią. W Starym Testamencie odnaleźć można zapowiedź Eucharystii, poprzez proroctwo o uczcie mesjańskiej (Iz, 25,6). To po tej uczcie Izraelici mieli rozpoznać Mesjasza. Dlatego też pierwszym cudem Jezusa był cud wina w Kanie Galilejskiej. Ustanowienie sakramentów Eucharystii i kapłaństwa także odbyło się podczas wieczerzy sederowej. Prawdziwa uczta kosztuje: za te uczty Jezus zapłacić musiał cenę najwyższą, cenę krzyża. Dzięki ofierze Chrystusa wiemy, jak bardzo nas umiłował. Jego rany są śladami miłości do każdego człowieka. W maleńkiej Hostii kryje się tak wiele, sam Chrystus, który w Eucharystii daje nam samego siebie. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki (J 6, 58). „Eucharystia daje życie” - to hasło programu duszpasterskiego na lata 2019-2021 Konferencji Episkopatu Polski w szczególny sposób wybrzmiewa obecnie, gdy ogromna większość z nas nie ma dostępu do Komunii sakramentalnej. Wydaje się jednak, że stanowi to wezwanie, by bardziej pokochać Jezusa Eucharystycznego.

2020_wielkopostne

Dziękujemy serdecznie Opiekunowi Grupy 33 Ks. Tadeuszowi za trud głoszenia dla nas rekolekcji, za sprawowane sakramenty – Eucharystii oraz pokuty, za piękne nabożeństwa, za czas poświęcony na rozmowy z nami, za żarty przy wspólnym stole i nie tylko ;)

2020_wielkopostne

Naszej koleżance Ani, która ugościła nas w Ośrodku Caritas w Ustroniu Nierodzimiu, dziękujemy za wspaniałą rodziną atmosferę, za smaczne posiłki, przytulne pokoiki i wielką serdeczność.

2020_wielkopostne

Na zakończenie wspomnieć jeszcze trzeba o jednym. Otóż w niedzielę 8 marca przypadał Dzień Kobiet: z tej okazji nasi koledzy Sebastian, Darek, Łukasz, Sławek, Piotr Paweł i Andrzej (a byli w mniejszości) przygotowali dla nas niespodziankę: każda z koleżanek otrzymała różę i słodki upominek. Najbardziej jednak doceniamy sposób, w jaki to uczynili:))) Jesteście wspaniali ! Dziękujemy!

2020_wielkopostne

2020_wielkopostne

2020_wielkopostne

Na czas pandemii nasze spotkania przenieśliśmy do przestrzeni online, wierzymy jednak, że niedługo znów się spotkamy i wówczas radość z Uczty Eucharystycznej będzie wyjątkowa.



relację napisała: Ewa z rejonu żorskiego